ခ်စ္သူ

ခ်စ္သူ ....




မ်က္စိမိွတ္ထားပါလ်က္

ေကာင္းကင္ကို သတိရသည့္အခါ

တိမ္မ်ားကိုျမင္ေနရပါသည္။


အလြန္ေ၀းကြာသည့္အရပ္သို႕ ေရာက္ေနပါလ်က္

ပင္လယ္ျပာကို စဥ္းစားမိသည့္အခါ

လႈိင္းပုတ္သံကို ၾကားေယာင္ေနတတ္ပါသည္။


အခန္းက်ဥ္းထဲမွာ အိပ္ေနပါလ်က္

ဥယ်ာဥ္ထဲသို႔ စိတ္ေရာက္သြားသည့္အခါ

ႏွင္းဆီရနံ႔ကို ခံစားရရွိေနတတ္ျပန္သည္။


ေသဆုံးသည္အထိ

မွတ္မိကၽြမ္း၀င္သြားမည့္ အရာမွာ

(ငါ့)ခ်စ္သူသာျဖစ္ပါ၏။ ။

xxx တာရာမင္းေ၀ xxx

ဧရာ၀တီရဲ႕ရာဇ၀င္တြင္ခဲ့တဲ့ျမစ္

ရာဇ၀င္ကို ျဖတ္သန္း
ကမ္းျမင္ လမ္းျမင္ ပန္းတိုင္ျမင္
သန္႔သန္႔စင္စင္ စီးဆင္းခဲ့တဲ့ျမစ္။

နယ္ခ်ဲ႕ေတာ္လွန္ေရးေတြကို
ေသြးနဲ႔ ကမၺည္းတင္
သမိုင္းတြင္ေစခဲ့တဲ့ျမစ္။

ႏိုင္ငံဂုဏ္နဲ႔ လူမ်ဳိးဂုဏ္ကို
အဟုန္ျပင္းျပင္း၊ သူ႔ခ်စ္ျခင္းနဲ႔
အဆင္းလွလွ၊ သင္းျမျမ
၀င္းပေတာက္ေျပာင္ေစခဲ့တဲ့ျမစ္။

စပါးဆန္ေရ၊ ေပါမ်ားေစဖို႔
ေရၾကည္သြန္းေလာင္း၊ သူ႔လမ္းေၾကာင္းမွာ
ပန္းေပါင္းမ်ားစြာ ပြင့္လန္းေစခဲ့တဲ့ျမစ္

ေျမပံုအေပၚမွာ လဲေလ်ာင္း
မ်ဥ္းကေလးတေၾကာင္းအျဖစ္
မ်က္ႏွာငယ္ေနရွာရေတာ့မယ့္ျမစ္။

ေသာင္ေပၚကိုင္းပ်က္၊ လယ္ကြက္ပတ္ၾကား
ေတာမ်ားမိုးေခါင္၊ ေတာင္ေတြကတံုး
ႏံုးခ်ိေခြယိုင္၊ ေသာကလိႈင္ဆူ
အပူအပင္မ်ားေတာ့မယ့္ျမစ္။

သူခ်စ္တဲ့ပင္လယ္ဆီ
ေရၾကည္ေတြခန္းေျခာက္
ေရာက္ေအာင္မသြားႏိုင္ေတာ့မယ့္ျမစ္။

ေရကာတာတေစၦေျခာက္
အေမာေဖာက္ၿပီး ေရျပတ္
ေရငတ္ေသေတာ့မယ့္ျမစ္။

နင္ေနငါသြား
ကံတရားမဟုတ္
ယုတ္မာသူေတြရဲ႕စနက္
အသက္ထြက္ေတာ့မယ့္ျမစ္။

ကုန္းေပၚေရာက္ ငါးတေကာင္လို
အသက္ကို အငမ္းမရ႐ွဴရင္း
ေၾကကြဲျခင္းေတြကို အလြမ္းနဲ႔သီ
မနက္ဖန္ေတြဆီကို ေၾကာက္ရြံ႕စြာေမွ်ာ္လင့္
ရင္နင္ေနတဲ့ျမစ္။

ခင္ဗ်ားနည္း ခင္ဗ်ားဟန္နဲ႔
ခင္ဗ်ားခ်စ္တဲ့ျမစ္
က်ေနာ့္နည္း က်ေနာ့္ဟန္နဲ႔
က်ေနာ္ခ်စ္တဲ့ျမစ္။

အဲဒီျမစ္အတြက္၊ လက္ခ်င္းဆက္
ခ်ီတက္ရဲရဲ၊ မဆုတ္ဘဲ
တိုက္ပြဲေပ်ာ္လိုက္ၾကစို႔ေလး။ ။

“ အနာဂါတ္ ခရီးသည္..... ”

တည္ေဆာက္ေနဆဲအိပ္မက္ေတြမွ

စိတ္တိုင္းက်မလွပႏိုင္ခင္

ျပင္ဆင္ထားခဲ့သမ်ွဆံုးရႈံး

အျပံဳးေတြေ၀းလြင့္ေပ်ာက္ကြယ္

မိုးေသာက္ေတာ့မယ္ေလ.......

ၾကယ္ေတြညီလာခံျပီးဆံုး

အေ၀းဆံုးအရပ္ေတြဆီ

ဦးတည္လမ္းခြဲထြက္ခြာၾကရ

ေနာက္တစ္ညဆိုတာ

လွပတဲ့အိပ္မက္ေတြ

မက္ႏိုင္ေျခရွိေသးတယ္လို႕


ဘယ္သူကအာမခံႏိုင္မွာ မို႕လဲ.....။

ယံုၾကည္လို႕မရတဲ့ နံနက္ခင္း

အလင္းသစ္ေတြကိုစိုးရြံ႕

ဆြံ႕အ သြားေတာ့မယ့္အိပ္မက္

ျပိဳပ်က္သြားတာနဲ႕အတူတူပါပဲ။

လမ္းခြဲမွာေျခစံုရပ္

ျပတ္သားတက္မႈေတြေပ်ာက္ဆံုး

အေတြေ၀ဆံုးအေတြးေတြနဲ႕

ေလးဖင့္ေနခဲ့တဲ့ေျခလွမ္း

ပင္ပန္းႏြမ္းနယ္ေနခဲ့ျပီ။

ဒါေပမယ့္ေလ.....

ရာသီလွံတံေတြၾကားျဖတ္သန္းရင္း

စခန္းသင့္

ျပန္ဆံုခြင့္ရၾကမယ့္

အနာဂါတ္ရဲ႕ ညတစ္ည

ေတာင့္တေမွ်ာ္လင့္ၾကမယ္ေနာ္....

“ မိုးးးးး ”

ျပိဳမလို

တိမ္ညိဳကဟန္ေရးျပင္

မိုးရိပ္ဆင္အံု႔ကာမိႈင္းေတာ့

ဒီလူမွာ

ဘ၀င္ခိုက္စြာ

မိုးေရခံမဟဲ့အသင့္ျပင္

႐ူးေအာင္ဖန္တဲ့ေ႐ႊတိမ္မိုး

ေလအေသာ့မွာ

ေျပေလ်ာ့လို႔

တိမ္ေတာင္ရယ္အေ၀းႏွင္

မခ်ိရင္မွာ

မာန္ေလွ်ာ့လို႔

ျပန္ေတာ့မယ္ကြဲ႕

ေရခံသူ.....

“ နားလည္မွဴ ”

“ နားလည္မွဴ ”

…..ျမင္ပါရက္ႏွင့္
မ်က္ႏွာလြဲသြားတဲ့....
……ရက္စက္သူလို႔
စြဲခ်က္မတင္ပါနဲ႔ေနာ္...။

အၿပဳံးခ်ဳိခ်ဳိေလးေတြႏွင့္
ဆုံလုိက္တုိင္း မသိသလုိေနတတ္ခဲ့လို ့
ဥေပကၡာ ျပဳရက္သူလို႔
မယူဆလုိက္ပါနဲ႔ေနာ္...။

…ပုံရိပ္ေလးနဲ႔ ေတြ႔လိုက္တိုင္း
တမင္ ေသြဖယ္သြားခဲ့တဲ့
…..မာနရွင္လို႔
အျပစ္မဖြဲ႔႔လိုက္ပါနဲ႔ေနာ္...။

တကယ္ဆုိ…………
ဖြင့္ဆိုခြင့္ မရွိတဲ့
လူတစ္ေယာက္ရဲ႕
သိကၡာ နဲ႔ စည္းကုိ
လည္ႏုိင္မယ္ဆုိရင္
ဟန္ေဆာင္မႈေတြကုိ…..ခ၀ါခ်ၿပီး
ေပ်ာ္ရႊင္မႈ…ေန႔ရက္ေတြကိုလက္တြဲ
နားလည္မႈ ရလဒ္ေတြႏွင့္
ေရွ႕ဆက္ရမယ့္……အနာဂတ္ခရီးဟာ
သာယာလွပလာမွာပါ…………။

“ငါ ေသခဲ့မယ္ဆိုရင္....”

၁။ ေသမင္းႏွင့္ ငါဟာ
ခ်ိန္းထားတာ မဟုတ္ေလေတာ့
အေၾကာင္းေၾကာင္းေတြေၾကာင့္
ခုေနမ်ား—–တကယ္လို႔
ငါ ေသခဲ့မယ္ဆိုရင္
ငါ့ကိုတမ္းတျပီး
ငိုမယ့္လူဆိုတာလဲ
တေယာက္မွ ရွိလိမ့္မယ္ မဟုတ္ပါဘူး။

၂။ အေသေစာလွခ်ည္ရဲ႔—ဆိုျပီး
၀မ္းနဲပက္လက္နဲ႔
အထက္မိုးေကာင္းကင္ထိ
ျမည္ဟီးတုန္လႈပ္သြားရေအာင္
ပူေဆြးေသာကေတြကို
တံပိုးခရာလုပ္ျပီး မႈတ္မဲ့လူဆိုတာလဲ
တေယာက္မွ ရွိလိမ့္မယ္ မဟုတ္ပါဘူး။

၃။ ေသသြားတဲ့ ငါ့မွာလည္း
ငိုယိုျပီး တမ္းတႏိုင္ေလာက္တဲ့
လြမ္းေလာက္တဲ့ အရည္အခ်င္းေတြ
လုပ္ေဆာင္ခ်က္ေတြ ဆိုတာလဲ
လက္ဆုပ္လက္ကိုင္ ျပႏိုင္ေလာက္ေအာင္
မယ္မယ္ရရ ဘာမွ မရွိလွပါဘူး။

၄။ ငါကိုယ္တိုင္ကလဲ
ငါေသရင္ ငိုယိုတမ္းတမယ့္သူေတြကို
မေမွ်ာင္လင့္ပါဘူး
ငါေသသြားလို႔
၀မ္းနည္းပက္လက္နဲ႔
ပူေဆြးေသာကေရာက္ေနမယ့္သူေတြ
လံုး၀ မရွိေစခ်င္ပါဘူး။

၅။ ေသသြားမွ လာငိုတဲ့အလုပ္
၀မ္းနည္းပက္လက္နဲ႔
ပူေဆြးေသာကေရာက္ရတဲ့ အလုပ္ေတြကို
အက်ိဳးရွိတဲ့ အလုပ္ေတြလို႔
ငါ လံုး၀ မယံုၾကည္ မယူဆခဲ့ပါဘူး
ငါကိုယ္တိုင္လဲ
ဘယ္သူေသတာ ျမင္ရလို႔မွ
ငိုေၾကြးတာ ပူေဆြးတာ မရွိခဲ့ပါဘူး။

၆။ ခုေနမ်ား—တကယ္လို႔
ငါ ေသခဲ့မယ္ဆိုရင္
ေထြေထြထူးထူးလဲ
ငါ ဘာကိုမွ မေတာင့္တပါဘူး
အသက္၀ိဉာဥ္ ကင္းမဲ့ေနျပီျဖစ္တဲ့
အႏွစ္မရွိတဲ့ ငါ့အေလာင္းကို
ေတြ႔ၾက ျမင္ၾကျပီး
မေသခင္မွာ လုပ္သင့္ လုပ္ထိုက္တာေတြကို
ႀကိဳးစားလုပ္ေဆာင္ရမယ္
ေသသြားရင္ ဒီခႏၶာကိုယ္ႀကီးက
ဘာမွ အသံုးမက်ေတာ့ပါလားဆိုတဲ့
အသိဉာဏ္ေတြ ျဖစ္ေပၚမယ္
ေသျခင္းတရားနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့
သတိ၀ံေ၀ဂဉာဏ္ေတြ ရရွိမယ္
အသုဘနိမိတ္ အသုဘ သညာေတြ ထင္ျမင္မယ္
မရဏာႏုႆတိလို႔ေခၚတဲ့
ေသျခင္းတရားကို အဖန္ဖန္ ေအာက္ေမ့သတိရတဲ့
သတိတရားေတြနဲ႔ အသုဘကမၼ႒ာန္းေတြ
ေလးေလးနက္ကန္ ပြားမ်ားျဖစ္ၾကမယ္-ဆိုရင္
ေသသြားတဲ့ငါက ေက်နပ္မိမွာပါပဲ
အခုေလာေလာဆယ္ေတာ့ ငါ မေသေသးပါဘူး
ဒါေပမယ့္...
ေသခ်ာတာတခုကေတာ့
အခ်ိန္မေရြး ငါေသႏိုင္တယ္ဆိုတာပါပဲ။

( ျမတ္ႏြယ္-ပတၱျမားေျမ )

“ငါ...ငါ..ဆိုတဲ႕ စိတ္နဲ႕ အငွား ခႏၵာ”

“ေန႕” ကုန္လို႕“ ည ”ေရာက္
“ည”ကုန္ေတာ႕“ ေန႕” ေရာက္
တစ္ရက္ ၿပီး တစ္ရက္
တစ္ေန႕ ၿပီးတစ္ေန႕ အကူးမွာ
အသက္နဲ႕ ခႏၵာ ၿမဲ လွ်က္
ငါ .. အသက္ ရွိေနေသးတယ္....
***************************
ငါ႕ ...အသားအေရေတြ
တစ္ေန႕ ပုတ္ မွာသိလည္း
ငါ...ငါ.....ဆိုတဲ႕ စိတ္နဲ႕
အလွေတြ ၿပင္ ေနဆဲ ပဲ
***************************
ေငြ ေႀကးဥစၥာ ဓနေတြ
ကိုယ္႕ ေနာက္ မပါမွာ သိလည္း
သမုဒၵရာ ၀မ္း တစ္ထြာမို႕
ငါ...ငါ....ဆို တဲ႕စိတ္နဲ႕
ႀကိဳးစား ရွာေဖြ ေနဆဲပဲ
***************************
၁၅၀၀ ကိေလသာ ၅၂၈ ေမတၱာစစ္နဲ႕
ဒီသံေယာဇဥ္ေတြ
တစ္ေန႕ ခြဲ ရမွာသိလည္း
ငါ...ငါ....ဆိုတဲ႕စိတ္နဲ႕
တစ္ရစ္ ၿပီး တစ္ရစ္ ...
ရစ္ပတ္ေနဆဲပဲ
****************************
ေန႕ ေစ႕ လို႕ ကံကုန္
ငါ႕ အသက္နဲ႕ ခႏၵာ
ကြဲသြားခ်ိန္ မွာေတာ႕
ငါ...ငါ....ဆိုတဲ႕ ငါ႕ေနာက္ပါတာ
ငါ ၿပဳ႕ၿပဳ႕ ခဲ႕ သမွ်
ကုသိုလ္..အကုသိုလ္ မ်ားပါပဲလား
*****************************

........... လကၤာ

သာသနာ အေလးမၿပဳ
ေဆးကုလို ့ ေက်ာင္းထိုင္
ေဗဒင္ေလး ေဟာႏိုင္လွ်င္
ေပါလွိဳင္လွိဳင္ လာဒ္မ်ား......။
အာဇီ၀ မစင္က်ယ္လွ်င္
နင္....
အပါယ္ေရာက္မယ့္ ေယာကၤ်ား....။

{ေမာင္ေထာင္သာသနာပိုင္ဆရာေတာ္}

အကယ္၍

မင္းအသိုင္းအ၀ိုင္းက တုန္လႈပ္ေျခာက္ျခားျပီး......ဒါေတြဟာ...မင္းေၾကာင္႔လို႔၀ိုင္း၀န္းအျပစ္တင္ၾကတဲ႕အခါ.....

မင္းဟာတည္ျငိမ္စြာနဲ႕...ရင္ဆုိင္ႏိုင္မယ္ဆိုရင္...

******** အကယ္၍********

အားလုံးကမင္းကို.....မယုံသကၤာျဖစ္လာတဲ႔အခါ.......သူတုိ႔ကိုနားလယ္စြာခြင္႔လြတ္ရင္းနဲ႕......

မင္းကိုမင္းယုံၾကည္မႈအျပည္႔ရွိမယ္ဆိုရင္......

********* အကယ္၍********

ေစာင္႔သင္႔တဲ႔အခ်ိန္ကို....ေစာင္႔ႏိုင္ျပီး.......အဲဒီအတြက္လည္း....မေမာမပန္းေနႏိုင္မယ္ဆိုရင္....

ဒါမွမဟုတ္

မင္းရဲ႕ အေၾကာင္းမဟုတ္မတရား..မုသားစကားၾကားရတဲ႕အခါ....မင္းကလည္း...အလိမ္အညာေတြနဲ႕...မတုန္႔ျပန္ဘူးဆိုရင္......

ဒါမွမဟုတ္

မင္းကိုလူတကာက၀ုိင္း၀န္း...မုန္းတီးတဲ႕အခါ........မင္းကလည္း....အမုန္းေတြျပန္...မပြားဘူးဆိုရင္...

********* အကယ္၍*********

စိတ္ကူးယဥ္အိမ္မက္ေတြဟာ.......မင္းအေပၚမလြမ္းမိုးေစဘဲ.........

စိတ္ကူးႏိုင္မယ္ဆိုရင္.............

ျပီးေတာ႔

အေတြးအေခၚ....စိတ္ကူးေတြဟာ...ေမွ်ာ္မွန္းခ်က္....သက္သက္သာမျဖစ္ေစဘဲ.....

ေတြးေခၚႏိုင္မယ္ဆိုရင္.........

**********အကယ္၍**********

ေအာင္ျမင္မႈသုခနဲ႕....ဆုံးရႈံးမႈဒုကၡၡၡၡၡၡေတြၾကဳံေတြ႕ရတဲ႔အခါ......

တူညီေသာေလာကဓံတရားေတြပါလားရယ္လို႔....ခံယူထားႏိုင္မယ္ဆိုရင္....

***********အကယ္၍***********

မင္းရဲ႕အမွန္စကားေတြကို...လူလိမ္လူညာေတြက....လွည္႔စားေျပာင္းလဲျပီး....

မုသားအျဖစ္ေထာင္ေခ်ာက္ဆင္ညစ္တဲ႔အခါ..........

မင္းဟာတည္ျငိမ္စြာနဲ႕...နားၾကားႏိုင္မယ္ဆိုရင္.....

********* အကယ္၍**********

မင္းဘ၀တခုလုံးေပးျပီး....အရိပ္တၾကည္႕ၾကည္႕နဲ႕ျဖည္႕ဆည္းခဲ႕ရတဲ႔အရာရာကို..

ဖ်က္ဆီးခံလိုက္ရျပီးတဲ႕ေနာက္...အင္မတန္္ေသးငယ္တဲ႕တန္ဆာပလာအရာရာနဲ႔....

ျပန္လည္ထူေထာင္ႏိုင္မယ္ဆိုရင္......

***********အကယ္၍**********

မင္းႏိုင္သမ်ွေတြအားလုံး....ေၾကြတလွည္႔...ၾကက္တခုန္ပမာ.....

တလွည္႕တခါတည္းနဲ႕...ဆုံးရႈံးသြားခဲ႕ရင္.....

ျပီးေတာ႔

အစကေနျပန္စႏိုင္မယ္ဆုိရင္......ျပီးေတာ႔တခါ...ဆိုးလွတဲ႕ ကံၾကမၼာရယ္လို႔.....

ဘယ္ေတာ႕အခါမွ...ညည္းညူမေနဘူးဆိုရင္.....

*************အကယ္၍**********

သူမ်ားတကာေတြ.....လုပ္ျပီးသြားၾကလို႔.....အခ်ိန္အေတာ္ၾကာမွမင္းအလွည္႔ေရာက္လာတဲ႕အခါ......

မင္းတေယာက္တည္းနဲ႕ ပဲ......အားနဲ႕..မာန္နဲ႕..ဇြဲသတၱိရွိရွိ...ဆက္ၾကိဳးစားႏိုင္မယ္ဆိုရင္.....

အဲလုိပဲ

မင္းမွာစိတ္အင္အားကလြဲလို႔...ဘာဆိုဘာမွမရွိေတာ႔တဲ႕အခါ.......အဲဒီစိတ္အင္အားကိုခိုင္မာစြာနဲ႔ပဲ....

လက္ဆုတ္လက္ကိုင္.....ထားႏိုင္မယ္ဆိုရင္..........

*************အကယ္၍**********

လူေတြနဲ႔ထိေတြ႕ဆက္ဆံေျပာဆိုတဲ႕အခါ....ကိုယ္က်င္႔သိကၡာေစာင္႔ထိန္းႏိုင္မယ္ဆိုရင္....

ဒါမွမဟုတ္

မင္းဧကရာဇ္ေတြနဲ႕အတူ.....လမ္းေလ်ွာက္ေနရေပမဲ႕....မာန္မာနေသြးမၾကြဘူးဆိုရင္....

*************အကယ္၍**********

ရန္သူကျဖစ္ေစ....မိတ္ေဆြကျဖစ္ေစ.....မင္းကိုနာက်ည္းေအာင္...မလုပ္ႏိုင္ေစရင္.....

*************အကယ္၍**********

လူတုိင္းကိုတန္ဖိုးထားေလးစားေပမဲ႕.....စြဲလမ္းမႈသံေယာဇဥ္ေတြ....ထားမေနဘူးဆိုရင္....

*************အကယ္၍**********

တိုေတာင္းလွတဲ႔ မပစ္ပယ္ႏိုင္တဲ႔...တမိနစ္အတြင္းမွာ....အဓိပါယ္ရွိတဲ႕...စကၠၠၠၠၠၠၠၠၠန္႕ေျခာက္ဆယ္အျဖစ္.....

အသုံးခ်နုိင္မယ္ဆိုရင္...ငါသားေရ....မင္းဟာအရာရာရွိတဲ႔...အရာရာျဖစ္တဲ႕ကမၻာၾကီးကိုဆုတ္ကိုင္လုိ႔.....

အရာရာ..ဘာမဆုိမင္းစြမ္းႏိုင္ျပီေပါ႕......

အဲဒီေတာ႔..... မင္းဟာလည္းေယာက်ၤားေကာင္းတေယာက္ေပါ႕...........

(အေမစု.... ဘာသာျပန္ဆိုထားေသာကဗ်ာတပုဒ္)

ကိုယ္ေရးကို္ယ္တာ

သစ္ရြက္ေၾကြသံတစ္ခုက
ငါ့နားထဲမွာ၀ုန္းခနဲ
ျမည္ဟိန္းသြားရဲ႕။

အခ်ိန္မတန္ေသးဘဲ
ငါ့တန္ဖိုးေတြကို
မင္းဘာေၾကာင့္မ်ားတိုက္ခ်ပစ္လိုက္ပါလိမ့္။

ဘယ္သူမျပဳ
မိမိမႈတဲ့ .. ။

လကြယ္သီခ်င္းတစ္ပုဒ္က
ညထဲကိုဗီဇျပၿပီး
ရက္ရက္စက္စက္လြင့္ပံ်႕လာတယ္။

ငါ့ရင္ထဲက
အျဖဴေရာင္စည္းကမ္းေတြအားလံုး
ခ်ိတ္ပိတ္ထားလိုက္ၿပီ။
ငါဟာရိုင္းစိုင္းရမ္းကားဖို႔
အၿမဲအဆင္သင့္ရွိေနသူဆိုတာ
မင္းသိေစရမယ္။

ဘာသေဘာလဲ
လွည့္မၾကည့္နဲ႕
အေပ်ာ္ေၾကးဆိုေပမယ့္
အႏၱရာယ္ရွိတယ္။

ေနာက္ဆံုးေတာ့လည္း
ပတ္သက္မိခဲ့သမွ်ေတြကို
ရယ္ေမာလႊင့္ပစ္လိုက္ရံုေပါ့။

ငါမေျပာခ်င္ဘူး
မင္းမသိႏိုင္ဘူး
အစြန္းမေရာက္ရင္
အဲဒါဘယ္ေတာ့မွ အခ်စ္မဟုတ္ႏိုင္ဘူး ။ ။

သစၥာတရားအတြက္ မီးအိမ္တစ္လံုးႏွင့္

၁။
အရွင္...
သင္၏ေခၚရာ
ထပ္ခ်ပ္...ငါ...လိုက္ပါမည္။
ၾကယ္တစ္ပြင့္ကိုဆြဲယူ
ငါ့ကို...ထူပါ။

ဟိုးမွာ...
ေသအံ့မူးမူးလူက
ေျမျပင္ေပၚကသူ႕အရိပ္ကို
ကပ်ာကယာ အိတ္ထဲယူေကာက္
လက္သည္းေတြေတာင္ ေခြေခါက္ေနၿပီ။

ဒီမွာ...
ဦးေခါင္းခြံထက္
ဆံျဖဴေတြ၀ပ္တြားတက္ေနတဲ့အဘိုးအို
ေတာင္ေ၀ွးက်ဳိးကိုရီေ၀ၾကည့္ေငး
သူ...ဘာေတြ ေတြးၿပီနည္း။

စမ္းေရကိုငံု႕ေသာက္မွ
ကိုယ္မ်က္ႏွာကိုယ္ျပန္ျမင္ရေသာလူမ်ား
အျခားဘာကိုေတြ႕စြမ္းမလဲကြယ္။

အတၲဆိုင္းဘုတ္ကုိ
လည္မ်ဳိမွာသံငုတ္နဲ႕႐ိုက္
လမ္းမွာလိုက္ေသာခရီးသည္မ်ား
သံသရာရထားကိုေစာင့္ေနသည္။

၀ါးတစ္ပင္ရိပ္မွာ
ျခေသၤ့တို႕ပင္အိပ္၀ံ့ပါသလား။
၀ါးတစ္ပင္ရိပ္၌
သူေတာ္စင္တို႕ ေပွ်ာ္ပိုက္ခဲ့ၾကၿပီ။

အေမွာင္ကနက္၏
ၾကယ္ကလက္မည္
ဤခရီးေ၀းသလား
ငါ...ေရာက္ေအာင္သြားပါမည္ေလ...။

၂။
ေႏြ...ေႏြ မိုး မိုး
တြင္းထဲမွာ ႏွင္းခဲေတြပုပ္သိုးေနေရာ့သလား။

ေဆာင္းကိုပန္ၿပီး
ေျမာက္ျပန္ေလေရာက္လာမွ
ျပာေ၀မႈိင္းအုပ္
ေဟာ ... ႏွင္းေတြတစ္ဆုပ္ၿပီးတစ္ဆုပ္။

သဲကႏၲာရက
သဲေတြနဲ႕ဖြဲ႕စည္းျပသလို
မာယာေလာက
မာယာေတြနဲ႕ မႈံရီအံုခ်ေနတယ္။

ေက်ာက္ဆစ္႐ုပ္က
ေခါင္းညိတ္ျပ႐ံုမဟုတ္
လက္ခုပ္တီးၿပီး လက္အုပ္ခ်ီျပတာ
ငါ ေတြ႕ခဲ့ဖူးၿပီ။

ေသြးစက္ေတြေနာက္မွာ
လက္သည္းနီီစက္ရဲရဲေတာက္ျပတာ
ငါ ေတြ႕ဖူးၿပီ။

ကြၽဲခ်ဳိမႈတ္ၿပီး
ကြၽဲအုပ္ကိုေဖ်ာ္ေျဖတာ
ေပွ်ာ္စရာမွမဟုတ္ပဲကြယ္။

၁၂ႀကိဳးကေသာ
ေလာက၏ကေ၀လက္ေခ်ာင္းမ်ား
ငါ့အား...ဆြဲေခၚ
ငါ... မေမြ႕ေပွ်ာ္ေတာ့ပါၿပီ အရွင္။

၃။
ငါသည္...တစ္ခါက ဖေယာင္းတိုင္ကဲ့သို႕ျဖစ္၏
ထို႕ေၾကာင့္
မီးေတာက္ကိုခ်စ္ေလသည္။

မိုး၏အျမင့္ကိုမသိ...ဟု
ကိုယ့္ကိုယ္ကို အထင္ရွိ၏။
အမွန္ကား...
ေျမ၏အနက္မွာပင္ ေ၀၀ါးဆဲ။

စီးေမ်ာရာတြင္
ေဗဒါကို ကုပ္ဖက္
အနက္ေရာင္ လႈိင္းေခါင္းမ်ားၾကားမွာ
ေဒါသအမ်က္ေခ်ာင္းေခ်ာင္းပြားလ်က္။

ထုိေသာ... မေန႕ကငါသည္
၀ါက်င္ေဟာင္းႏြမ္း ေနလံုးကိုထမ္း၍
ေတာင္စြယ္တန္းမွာ ၀င္ေရာက္ေပ်ာက္ကြယ္ခဲ့ၿပီ။

ဤယေန႕ ... ငါ ... သည္
မီးခိုးကဲ့သို႕ မိုးေပၚထိုးတက္
ႏႈတ္ဆက္ထြက္ခြါ
အားလံုးကို လႊတ္ခ်ခဲ့ခ်င္ပါၿပီ။

ငါသည္ ငါ၏ဘုရင္ျဖစ္၍
ငါသည္ ငါ၏ျပည္သူျဖစ္၏။
ငါ့ကိုငါက အုပ္ခ်ဳပ္၍
ငါ့အလုပ္ကိုငါလုပ္ရေပေတာ့မည္။


“ဆရာတာရာမင္းေ၀သို ့အမွတ္တရ....”

“ ႏြားမ်ားနွင့္...”

တစ္၀က္တစ္ပ်က္ သံုးရာသီနဲ႕
ကမၻာ့ရာသီဥတုေျပာင္းလဲမႈက
ငါ့ကိုျဂိဳလ္ဆိုးေမသလို
ဒီေႏြကပူလိုက္တာ...။

အေအးခန္းယဥ္ေက်းမႈ ကမၻာ့စံခ်ိန္နဲ႕
အသိပညာအသြင္ေျပာင္းလဲလာတဲ့ အယ္လ္ဂိုးစံခ်ိန္
ဘယ္သူအားသာမလဲ...။

အနာဂါတ္အေပၚဘယ္ေလာက္ေစတနာရွိလဲ
ၾကည့္ၾကရေအာင္...။

ခုေလာေလာဆယ္ေတာ့
အေအးခန္းကုန္တိုက္ေတြမွာလူမ်ားလာတယ္...
အေအးခန္းတည္းခိုရိပ္သာေတြမွာလူမ်ားလာတယ္...
အေအးခန္းစားေသာက္ဆိုင္ေတြမွာလူမ်ားလာတယ္...

ေအး

အေအးခန္းကုန္စည္နဲ႕ ၀န္ေဆာင္မႈေတြသံုးစြဲေနသေရြ႕
မနက္ျဖန္အျပင္ထြက္ရင္ ပူတဲ့အေၾကာင္း
လာမေျပာနဲ႕ ................။

နိမ္း(ဒ)

ေခါက္မၾကည္႕နဲ႔.....။

ေနပါေစ
ေျဖသိမ့္ရင္း
ငါ့ဘ၀ကို
ေလွကားထစ္လိုခင္းက်င္း
ခပ္ရဲရဲ နင္းလိုက္စမ္းပါကြာ...။
မင္းတက္ခ်င္တဲ့ အျမင့္ေလာက္ေတာ့
ငါ...မတင္စြမ္းပါတယ္။
ဒါေပမယ္႕
ဂလိုင္ေပါက္ျဖစ္ေနတဲ့
ငါ့ရင္ကိုေတာ့
ေခါက္မၾကည့္ေၾကးေပ့ါ...။

ျမန္မာ့ လြတ္လပ္ေရးေန ့....( ဇန္န၀ါရီလ ၄ ရက္ေန ့.... )

“ ဂုဏ္ျပဳကဗ်ာ ”


ဟိုေရွးယခင္ အရွင္မ်ားနဲ. ၊
ကိုယ့္ထီးကိုယ့္နန္း ရႊင္လန္းေပ်ာ္။
က်ဴးေက်ာ္ရန္ရွာ မိစၥာမ်ားေၾကာင့္၊
တိုင္းတစ္ပါးေအာက္ ေရာက္ခဲ.သေနာ္။

အေမေက်ာ္ကာ ေဒြးေတာ္ မလြမ္းနဲ.၊
တို.ျပည္တစ္၀ွမ္း သာလို.ေမာ္။
ပေထြးကိုေနာ္ အေဖမမွတ္နဲ.၊
အသဲမွာ ဆက္ဆက္မွတ္ထားေနာ္။

တို.ဘိုးဘြားေတြ တိုက္ခဲ့ေပးလို.၊
လြတ္လပ္ေရးဟာ ရခဲ.သေနာ္။
တိုင္းေက်ာ္ျပည္ေက်ာ္ ဆင္ယဥ္ႏႊဲလို.၊
ေပ်ာ္ပြဲရႊင္ပြဲ ျခိမ့္သဲေပ်ာ္။

မွန္းေမွ်ာ္ရည္ကာ လြတ္လပ္ေရးေန.၊
ကမၻာတည္သေရြ. ေမ့မရသေနာ္။
ေမ့မရသေနာ္ ေမ့မရသေနာ္။

(ဒီအေပၚက ကဗ်ာေလးကေတာ့ လြတ္လပ္ေရးရျပီး တိုင္းရင္းသားေတြ ေပ်ာ္ေနၾကတဲ့ ကဗ်ာေလးပါေနာ္)။

ေဆာင္းႏွင္းျမဴတို. မွဳန္ကာမွိုင္း၊
နယ္ရပ္ ရွစ္ခြင္တိုင္း။
ရပ္တိုင္းရြာတိုင္း ႏႊဲေပ်ာ္၇ႊင္ ၊
အိုးစည္ဒိုးပတ္ လြင္။

လြတ္လပ္သဘင္ ဆင္ယဥ္ႏႊဲ၊
ေအာင္လံ ေလမွာ၀ဲ။

လက္တြဲညီၾက သားခ်င္းေတြ၊
လြတ္လပ္ေရး အေမြ။
ဇန္န၀ါရီ (၄) ၇က္ေန.၊
တစ္သက္ တို.မေမ့၊
အေလးျပဳပါေပ.။

(ဒီကဗ်ာေလး ႏွစ္ပုဒ္နဲ. လြတ္လပ္ေရးကို ရယူေပးခဲ့ေသာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းႏွင့္ တကြ၊ က် ဆံုးေလျပီးေသာ အာဇာနည္ ေခါင္းေဆာင္ၾကီးမ်ားအား အေလးျပဳပါ၏ ….. )။

အေငြ႔ပ်ံသြားေသာ "...."

......................................................................................................................................................
လြမ္းမယ္ထင္လား ...
က်ိန္စာေတြျပည္႔ႏွက္ေနတဲ႔
ေဟာဒီ ရင္ဘတ္ထဲမွာ
အတိတ္ဆိုတာ သင္ခန္းစာ..။

ဘ၀ကို မွ်ားခ်ိတ္ျပီး
ႏွလုံးသားကိုမွ က်ဳံးသြင္းရက္သူေရ...
ပင္လယ္ဟာလည္း...
တစ္ခါတစ္ရံ လႈိင္းထန္တတ္တယ္...။

ပုံေသမရွိတဲ႔ ဘ၀ရဲ႕က်ားကြက္ေတြထဲ
ခ်ိနဲ႔ေနတဲ႔ ငါ႔ကို...
ဘယ္ႏွစ္ၾကိမ္ေျမာက္ ထိုးေၾကြးဦးမွာလဲ..
သံသယေတြ ေခ်ဖ်က္ဖို႔ေလ....။

ကဲ..ေက်ာခ်င္းကပ္ထားခဲ႔တဲ႔
ခ်စ္ျခင္းေတြ....
အခုဆို ကြင္းျပင္က်ယ္ၾကီးထဲမွာ
တစ္ေရးႏိုးညေတြမွာေတာင္
ဖမ္းဆုပ္မရႏိုင္ေတာ႔ဘူး...။ ။

“တို႔တိုင္းျပည္”

ထေလာ့ ျမန္မာ အိုျမန္မာတို႔
ဒို႔႐ြာ ဒို႔ေျမ ဒို႔႐ြာေျမဝယ္
ေစတီ စပါး မ်ားလဲမ်ား၏။
မ်ားပါေလလဲ တမြဲမြဲႏွင့္
ဆင္းရဲကာသာ ကာလၾကာလွ်င္
ယာစကာမ်ဳိး တၫႇဳိးၫႇဳိးႏွင့္
အဘိုးျမန္ေမာင္း
ေက်ာင္းႀကိဳေက်ာင္းၾကား
လွည္႕လည္သြားလွ်က္
မစားေလရ၊ ဝမ္းမဝ၍
ဆြမ္းမွ်မတင္ႏိုင္ ႐ွိမည္တည္း။

ထေလာ့ ျမန္မာ အိုျမန္မာတို႔
ဒို႔႐ြာ ဒို႔ေျမ ဒို႔႐ြာေျမဝယ္
ေရခ်ဳိေသာက္ရန္
ျမစ္ေခ်ာင္းကန္ႏွင့္
သီးႏွံ႔ခ်ဳိျမ
မ်ားလဲမ်ား၏
မ်ားပါေလလဲ တမြဲမြဲႏွင့္
ဆင္းရဲကာသာ
ကာလၾကာလွ်င္
ျမင္သာျမင္ရ
မစားရ၍
ေတာကၿပိတၱာ
ျဖစ္မည္တည္း။

ဆရာေဇာ္ဂ်ီ

“ ၾကိဳမတိုက္ထားတဲ့ဇတ္ ”

အလြမ္းသဲ့သဲ့ စိုက္ပ်ိဳးဖို႔
အလင္းတစ္ခ်ိဳ႕ကို ထြန္းညွိလိုက္မိတာ

တကယ္တမ္းဆို ဒီျပဇတ္က
မတီးခင္စျပီး မျပီးခင္ဆံုးခဲ့ေပါ့

ကဗ်ာေနာက္က်န္လိႈင္းအခ်ိဳ႕ေၾကာင့္
ငါယိမ္းယိုင္ သြားခဲ့တာဆိုရင္
ငါျပိဳက်တဲ့အထိ၀န္ခံပါတယ္

ဒီအိမ္မက္ေတြ အသက္သြင္းဖို႔ငါမၾကိဳးစားေတာ့ဘူး . .

ရင္တံခါးကိုပိတ္ပီး ဒဏ္ရာအခ်ိဳ႕ကို ဆားခတ္လိုက္တယ္

ဒီေနရာမွာပဲ ဒီျပဇတ္ကို အဆံုးသတ္ၾကရေအာင္

ငါတို႔ဟာ ရွိတ္စပီးယားအေျပာအရ

(ဇတ္ေကာင္မ်ား)ျဖစ္ၾကတယ္ . .



နိမ္း(ဒ)
- - ၈ ရက္ေျမာက္ေန႔ - -

အသက္ေတြ ခႏၵာေတြ ကိုေမ့ေလ်ာ့

ေက်ာက္တုန္းနံရံေတြထက္မွာ
ငါ့လက္ေတြကပ္ထားတယ္

အသက္ကုိျမွင္းျမွင္းရႈေတာ့
ေလတိုးသံၾကားရတယ္ . .

ဒီတံတိုင္းအျပင္ဘက္မွာ
အလင္းမနက္ေတြရွိတယ္

ဒီသံတံတိုင္းေတြက
ငါမမွားပဲငါ့ကိုမွားေစတယ္ . .
ဒါေပမယ့္ငါမမွားဘူး

ေပးဆပ္သူေတြအတြက္ အျပင္မွာက

ပူစပ္စပ္ show ပြဲေတြ
ပူစပ္စပ္ fashion walk ေတြ
ပူစပ္စပ္ အေတြးအေခၚေတြ
ပူစပ္စပ္ စားေသာက္ကုန္ေတြ
ပူစပ္စပ္ ခံယူခ်က္ေတြ
ပူစပ္စပ္ ကိုယ္ခ်င္းရင္းနွီးမႈေတြ

ေအာ္
လူဟာအတၱဗဟုိျပဳခံလိုက္ရတဲ့အခါ
အရာရာက်ဆံုးသြားတယ္ .
အသိမဲ့တဲ့ေလာကၾကီးက
သူ႔ကိုယ္သူေတာ့သိတယ္ထင္တာ
သဘာ၀ပဲေလ
ေနာင္
မွ
သိ
လာ
မွာ
သူမ်ားေနာက္လိုက္ဘ၀နဲ႔
ေသ
ဆံုး
ရ
ေတာ့
မွ


နိမ္း(3) 12:31 PM 12/17/2009

“ ဆုေတာင္း ”

နင္ကုိ ငါသတိရေနတဲ့အခ်ိန္မွာ

နင္က တစ္ျခားတစ္ေယာက္ကုိ

သတိရေနေကာင္း သတိရေနလိမ့္မယ္...။

နင္ကုိ ငါလြမ္းေနတဲ့အခ်ိန္မွာ

နင္က တစ္ျခားတစ္ေယာက္ကုိ

လြမ္းေနေကာင္း လြမ္းေနလိမ့္မယ္...။

နင္ေၾကာင့္ ငါငုိခဲ့ရသလို

တစ္ျခားတစ္ေယာက္ေၾကာင့္

နင္ ငိုခဲ့ရေကာင္း ငုိခဲ့ရလိမ့္မယ္...။

နင္အေၾကာင္း စဥ္းစားမိတဲ့အခါ

ငါ နာက်င္ရသလို

တစ္ျခားတစ္ေယာက္အတြက္

နင္ နာက်င္ရေကာင္း နာက်င္ရလိမ့္မယ္...။

နင့္စိတ္ထဲမွာ တစ္ျခားတစ္ေယာက္ရွိတာ သိေနေပမယ့္

နင့္ကုိ မေမ့ႏိုင္တဲ့

ငါရဲ႕ စိတ္ကုိ မုန္းေနမိတယ္...။

ဒါေပမယ့္…နင့္ႏွလံုးသားတစ္ေထာင့္တစ္ေနရာမွာ

ငါ မရွိခဲ့ဘူးဆိုရင္

ငါ့ရဲ႕ ေနာက္ဆံုးထြက္သက္ထိ

နင္နဲ႔ငါ ျပန္လည္ေတြ႕ဆံုခြင့္ မရပါေစနဲ႔လုိ႔

ေနာက္ဆံုးအေနနဲ႔

နာက်င္စြာ ဆုေတာင္းေနမိတယ္...။

“ အရႈံးေတြနဲ႔ ငိုေနတဲ့ ငါကို

မျမင္ေစခ်င္လို႔ပါ ” ...။ ။

( 1996-97 အမွတ္တရ )

“ နတ္သမီးအတြက္ ကဗ်ာ ”

Find more photos like this on myanmarITpro.com



မိုင္ေတြမိုင္ေတြ

ငါတို႕ၾကားမွာ

မိုင္ေတြေ၀းၾကေပါ့ ခေလးေရ..။

ထိမ္းထိမ္းသိမ္းသိမ္းေလး

ငါ့မွာေၾကကြဲေနရ

သိုသိုသိပ္သိပ္ေလး

ငါ့မွာနာက်င္ေနရ

တို႕ ေတြ ျခားနားခဲ့ၾကတယ္...။

အခ်စ္ဆိုတာလိုက္ရင္ေျပးတယ္

အခ်စ္ဆိုတာေျပးရင္လိုက္တယ္

ငါ့့္ကိုခ်စ္လို႕မ်ား ထြက္ေျပးေနေရာ့။

လြမ္းေနတာေတြ ခ်ေရးလိုက္ဖို႕

ဒီကဗ်ာကို စတင္ခဲ့တယ္။

မင္းမဖတ္ေပမယ့္

ဒါကို ငါစပ္တယ္...။

ေစာင့္ေမွ်ာ္ျခင္းေတြသာ

မီးကၽြမ္းလု

လည္ပင္းထိ၀ါးမ်ိဳထားတဲ႔အလြမ္းနဲ႕

အအိပ္ပ်က္ ကၽြံက်ေနတဲဲ့မ်က္တြင္းတစ္စံုနဲ႕

ေရာက္မလာတဲ့ရထားကို

ရပ္ေစာင့္မိတဲ့ သူ႐ႈးတစ္ေယက္လို

နာရီေတြကိုအတိုင္းသား ေငးေမာၾကည့္ေနရ။

ေဟာ့ဒီ့သတင္းေခတ္ႀကီးထဲ

ငါတို႕ေ၀းေနၾကတာအံ႔ၾသစရာ...။

တို႕ႏွစ္ေယာက္ၾကားမွာမွ ကမၻာႀကီးကလာျခားနား

အရပ္႐ွစ္မ်က္ႏွာ

ဆက္သြယ္ေရးကြန္ယက္ေတြၾကား

အလြမ္းကို ဆိုျမည္တမ္းတလိုက္ဖို႕

ဖုန္းနံပါတ္ကေလး တစ္ခုတစ္ေလ

ဘာလို႕ မ႐ွိခဲ့တာလဲ...။