အရြဲ႔တိုက္ဖန္မ်ားလာေတာ့ ....
အပျက်အပျက်နဲ့ပဲ သွေးထွက်။
ခြစ်စရာမရှိတဲ့ ဘဝမှာ
ဖျက်စရာ အမှား
ပွားများလာခဲ့...၊
အပြစ်လို့မဆိုသာ ...
အရှုံးသမားဆိုကာ ဘေးထွက်။
ဒဏ်ရာ အချို့ နောက်က စီတန်း
ပြန်စမ်းစစ်မိမှ နှုံချာမှုတွေထဲ
ပုံပျက်...။
အသက်ဆက်နေရမှုတွေထဲ
အဟပ် အစပ်ရယ် ရှာမရ။
အခက်အခဲဆိုတာ
အတူတူ လက်တွဲလာရဲတဲ့ အဖော်မွန်ပဲ
ကြာတော့လဲ လူတကာက သွေးအေး...။
အဆွေးသမား ကိုမှ
တပ်ခဲ့ရက်တဲ့ ကင်ပွန်း...
ကဗျာ ဆရာ ဆိုလား
ပုံမှားရိုက်ခံခဲ့ရတာတော့
လူကြားကောင်းအောင် မဟစ်တော့ဘူး။
အပြုံးတစ်ရာသာ အားပါးတရ ခြွေပြခဲ့တယ် ....
ရက်ရောခြင်းဆိုလို့ စေတနာ ပန်းတစ်ခင်းတာ
ညွှန်ပြစရာ။။။
No comments:
Post a Comment