_ တစ္ခါက သခၤ်ာပညာရွင္ႀကီး “ယူကလစ္” ကို သူ ့တပည့္တစ္ေယာက္က အခုလိုေမးသတဲ့..
“ဆရာႀကီးခင္ဗ်ာ… ဆရာႀကီးသင္ေပးတဲ့ ဂ်ီႀသေမႀတီ ပညာဟာ လက္ေတြ ့ မွာဘာအသံုးက်မွာလည္းခင္ဗ်ာ ။”
“ယူကလစ”္က ဘာမွၿပန္မေၿပာပါဘူး…အေစခံတစ္ေယာက္ကိုေခၚၿပီး အခုလိုအမိန္ ့ေပးလိုက္ပါတယ္ ။
“ဒီသူငယ္ကို အသၿပာနည္းနည္း မ,စလိုက္ပါကြယ္။”
“ယူကလစ”လိုလူမ်ိဳးကို “ပညာရွင္(Academic)” လို ့ေခၚပါသည္။ သူ ့တပည့္လို လူမ်ိဳးဟာ “ပညာရွင္္”မဟုတ္ပါဘူး… အလြန္ဆံုးၿဖစ္မွ “ပညာသည္(Technician)” လို ့ သာသတ္မွတ္ႏိုင္ပါလိမ့္မယ္…။
“ပညာရွင္” ရဲ့စိတ္ဓါတ္ဟာ “အက်ိဳးစီးပြား”နဲ ့ မယွဥ္ပါဘူး။ “ပညာ” ကိုသာတရွိုက္မက္မက္ရွာေဖြေနလိုသူၿဖစ္တယ္။ သူရဲ့ ကိုယ္၊စိတ၊္ႏွလံုး သံုးပါးလံုးကို အဆက္မၿပတ္ လွံု ့ေဆာ္ေနတာဟာ ေငြေႀကးမဟုတ္ပါဘူး။ ဂုဏ္ပကာသနလဲ မဟုတ္ပါဘူး။ လုပ္ပိုင္ခြင့္အာဏာေတြလည္း မဟုတ္ပါဘူး။ သူ ့အေသြးအသားထဲမွာ ကိန္း၀ပ္ေနတဲ့ “ကိုယ္ပိုင္အဟုန္”က သူ ့ကိုေမာင္းႏွင္ေနတယ္။ သူ ့ဘ၀ရဲ့ တစ္ခုတည္းေသာ ရည္ရြယ္ခ်က္ဟာ ပညာရွာဖို ့ပါပဲ။ “ပညာ” ဟာသူ ့အတြက္ အလုပ္ၿဖစ္သလို သူ ့ ရဲ့ေပ်ာ္ရႊင္မွူလဲၿဖစ္ပါတယ္။
“ပညာသည္ ပညာအတြက္ (Knowledge for the sake of Knowledge)” ဆိုတာ ပညာရွင္ေတြရဲ့ မေႀကၿငာတဲ့ မူ၀ါဒလို ့ဆိုႏိုင္ပါတယ္။“ဘာအတြက္၊ ညာအတြက္”ဆိုၿပီး လက္ရံုးဆန္ ့တန္းေလ့ရွိသူမ်ားအတြက္ကေတာ့… ဒီသေဘာကို ဘ၀င္က် လွမယ္မထင္ပါဘူး။
“ပညာသည္၊ ပညာအတြက္”ဆိုတာ ေခါမ ဒသ၁နဆရာေတြရဲ့ လုပ္ထံုး၊လုပ္နည္းပါ။ အထူးသၿဖင့္ သခၤ်ာပညာရွင္ေတြၿဖစ္ပါတယ္။ သိၿပီးသား ပညာတစ္ခုကိုအေၿခခံၿပီး မသိေသးတဲ့ပညာကို ဆက္ရွာတယ္။ သိၿပီဆိုတာနဲ ့ အဲဒီပညာကို အေၿခခံၿပီး ေနာက္ မသိေသးတဲ့ပညာကိုဆက္ရွာတယ္။ ဒီလိုနဲ ့ ပညာခရီးသည္ဟာ “အႀကြင္းမဲ့သိၿခင္း(Absolute True)” ဆီကိုဦးတည္ၿပီး မေမာမပန္းခရီးဆက္ေနပါလိမ့္မယ္။
ေလာကီမွာ“အႀကြင္းမဲ့”ဆိုတဲ့ၿပည့္စံုမွူမ်ိဳးမရႏိုင္ေလေတာ့ ပညာခရီးဟာလည္း ဘယ္ေတာ့မွမဆံုးႏိုင္ေတာ့ဘူးေပါ့။ ဒါေႀကာင့္ ပညာရွင္ေတြဟာ အ၀ိဇၨာကေန ၀ိဇၨာဆီကို မနားတမ္းခရီးဆက္ေနတဲ့ “စဥ္ဆက္မၿပတ္ ေလ့လာေနႀကသူမ်ား (Continual Learners)” ၿဖစ္ပါတယ္။
(Ref: Word Power, by Edward Debono)
No comments:
Post a Comment