ငါတို႔ အေမ
ကိုးလလြယ္၍ ဆယ္လဖြားထိ
သေႏၶလြယ္ထား ၾကားကာလမွာ
ပူငန္စပ္ခါး အၿမဲေရွာင္ရွားၿပီး
နားေနယုယ ျပဳစုတာလည္း
“အေမ”ပါပဲ....။
ႏုနယ္စဥ္ခါ တြယ္တာမႈျဖင့္
ႏုိ႔ခ်ိဳတိုက္ေကၽြး ပိုက္ေထြးယုယ
တုမရေအာင္ ခ်စ္ရတာလည္း
“အေမ”ပါပဲ....။
ငယ္ရြယ္စဥ္ခါ ပညာရွာဖို႔
သားတို႔ကိစၥ မနိမ္႔က်ရေအာင္
ဘဝအခါးမွာ မမွားငဲ႔ကြက္
မပ်က္ဇြဲမာန္ စိတ္အားသန္စြာ
ၾကိဳးစားတာလည္း
“အေမ”ပါပဲ...။
လူ႔ဘုံအလယ္ တင့္တယ္ခ်ိန္မို႔
အေတာင္လက္စုံ သိုက္ၿမံဳမွ
ထြက္ၾကတဲ့အခါ အမွာစကားနဲ႔
ၾကည့္ကာေငးလွ်က္ မ်က္ရည္စက္ရယ္
အကြယ္မွာလုပ္ တဘက္စုတ္နဲ႔
သုတ္ရတာလဲ
“အေမ”ပါပဲ...။
ဘဝမွာ အေမ
ျမင့္မုိရ္ေတာင္မက
ရွိလွေက်းဇူး
အထူးျပဳတာ....အေမ
ေမတၱာအနႏၱ
ထာဝရ တည္ေနတာ.....အေမ
ဘဝအသေခၤ်
ေလာကမွာ....အေမ
လူသားအားလံုးရဲ့ အေမ
ကမၻာတည္ေနသေရြ႔ေတာ့....ထာဝရအေမပါ။ ။
No comments:
Post a Comment